Zasądzenie alimentów kojarzy się najczęściej ze świadczeniem przyznawanym na przyszłość, liczonym od dnia złożenia pozwu. Jednak polskie prawo rodzinne przewiduje wyjątkowe sytuacje, w których możliwe jest dochodzenie roszczeń za okres miniony. Mechanizm ten ma na celu ochronę interesów uprawnionego w sytuacji, gdy osoba zobowiązana nie partycypowała wcześniej w kosztach utrzymania. W niniejszym artykule wyjaśniamy procedury i zasady ubiegania się o alimenty z datą wsteczną.
Czym są alimenty wstecz?
Alimenty wstecz to świadczenia pieniężne, których można żądać za okres poprzedzający wniesienie pozwu. Zgodnie z art. 137 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, niezaspokojone potrzeby uprawnionego z czasu przed wniesieniem powództwa sąd uwzględnia, zasądzając odpowiednią sumę pieniężną.
W praktyce orzeczniczej oznacza to, że dochodzenie takich roszczeń jest możliwe w dwóch konkretnych przypadkach:
- Gdy z przeszłości pozostały niezaspokojone, usprawiedliwione potrzeby dziecka.
- Gdy istnieją zobowiązania (długi) zaciągnięte przez rodzica w celu ich pokrycia (np. pożyczki na leczenie, edukację czy czynsz).
Celem tego rozwiązania nie jest wzbogacenie opiekuna, lecz wyrównanie strat finansowych lub spłata zaległości powstałych wskutek bierności drugiego rodzica. Sąd bada każdą sprawę indywidualnie, weryfikując, czy w danym okresie faktycznie istniał obowiązek alimentacyjny i czy nie był realizowany.
Przedawnienie roszczeń alimentacyjnych
Kluczowym aspektem jest termin przedawnienia. Stosownie do art. 137 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, roszczenia o świadczenia alimentacyjne przedawniają się z upływem trzech lat. Oznacza to, że skutecznie można żądać pieniędzy maksymalnie za 36 miesięcy wstecz od daty złożenia pozwu. Roszczenia starsze ulegają przedawnieniu i nie podlegają przymusowej egzekucji.
Istnieje jednak ważny wyjątek dotyczący małoletnich. Na podstawie art. 121 pkt 1 Kodeksu cywilnego, bieg przedawnienia roszczeń przysługujących dzieciom przeciwko rodzicom ulega zawieszeniu na czas trwania władzy rodzicielskiej. W praktyce dziecko może dochodzić zaległych alimentów za cały okres dzieciństwa po osiągnięciu pełnoletności. Wówczas termin trzyletniego przedawnienia zaczyna biec dopiero po ukończeniu przez nie 18. roku życia.
Roszczenie regresowe: kiedy zwrot kosztów jest możliwy?
Obok alimentów wstecz (należnych dziecku) funkcjonuje pojęcie roszczenia regresowego (zwrotnego), uregulowanego w art. 140 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Dotyczy ono sytuacji, w której jeden z rodziców w całości pokrywał bieżące koszty utrzymania dziecka, wyręczając tym samym drugiego rodzica.
Rodzic, który samotnie ponosił ciężar finansowy i nie posiada z tego tytułu długów (pokrywał wydatki z własnych bieżących dochodów), może wystąpić z tzw. regresem, żądając zwrotu odpowiedniej części poniesionych wydatków. Podobnie jak w przypadku alimentów wstecz, roszczenia te przedawniają się z upływem lat trzech.
Jak udowodnić niezaspokojone potrzeby dziecka?
Ciężar dowodu spoczywa na osobie składającej pozew (zgodnie z ogólną zasadą z art. 6 Kodeksu cywilnego). Sąd nie przyzna świadczenia wstecznego jedynie na podstawie oświadczeń – konieczne jest przedstawienie dokumentacji potwierdzającej, że potrzeby były niezaspokojone lub że na ich pokrycie zaciągnięto długi.
Do najważniejszych dowodów należą:
- Dokumenty finansowe: imienne faktury i rachunki (za odzież, żywność, edukację).
- Zaświadczenia medyczne: dokumentacja potwierdzająca koszty leczenia, rehabilitacji, leków czy aparatów ortodontycznych.
- Potwierdzenia pożyczek i kredytów: umowy bankowe lub prywatne pożyczki zaciągnięte na potrzeby dziecka.
- Potwierdzenia przelewów: dowody opłat za czesne, media, czynsz.
Alimenty wstecz a zasady rozłożenia na raty
Zasądzenie alimentów za okres miniony często wiąże się z koniecznością jednorazowej zapłaty dużej kwoty, co może przekraczać możliwości dłużnika. W uzasadnionych przypadkach sąd – na wniosek dłużnika lub z urzędu – może rozłożyć to świadczenie na raty, korzystając z uprawnienia przewidzianego w art. 320 Kodeksu postępowania cywilnego.
Decyzja ta ma na celu umożliwienie dłużnikowi uregulowania zaległości bez utraty płynności finansowej, co jest kluczowe dla zachowania jego zdolności do płacenia bieżących alimentów. Sąd ustala harmonogram spłat, biorąc pod uwagę interes wierzyciela (dziecka) oraz realne możliwości płatnicze dłużnika.
Rola Funduszu Alimentacyjnego i kryterium dochodowe
Aby uzyskać pomoc z Funduszu na poczet bieżących potrzeb, należy spełnić ustawowe kryterium dochodowe (dochód na osobę w rodzinie). Po wypłacie świadczenia Fundusz podejmuje działania windykacyjne wobec dłużnika, aby odzyskać wyłożone środki.
Warto pamiętać, że Fundusz Alimentacyjny, który wspiera osoby nieotrzymujące należnych świadczeń, nie pokrywa zaległych alimentów wstecznych. Fundusz wypłaca jedynie świadczenia bieżące (do określonej kwoty) w przypadku bezskuteczności egzekucji komorniczej.
Konsekwencje uchylania się od płacenia alimentów
Za czyn ten grozi grzywna, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Postępowanie karne jest narzędziem dyscyplinującym dłużników, jednak toczy się niezależnie od sprawy cywilnej o żądanie alimentów wstecz.
Uchylanie się od płacenia alimentów rodzi nie tylko odpowiedzialność cywilną (długi), ale i karną. Zgodnie z art. 209 Kodeksu karnego, uporczywe uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego, które naraża uprawnionego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jest przestępstwem.
Alimenty wstecz a zdolność zarobkowa dłużnika
Przy orzekaniu o alimentach wstecznych sąd bada sytuację dłużnika, w okresie którego dotyczy pozew. Zgodnie z art. 135 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zakres świadczeń zależy nie tylko od usprawiedliwionych potrzeb osoby uprawnionej, ale również od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.
Jeśli dłużnik udowodni, że w minionym okresie nie mógł pracować z przyczyn obiektywnych i niezależnych (np. ciężka choroba, pobyt w szpitalu), roszczenie za ten konkretny okres może zostać oddalone. Sąd ocenia, czy dłużnik dochował należytej staranności w poszukiwaniu kosztów utrzymania dziecka.
Alimenty wstecz w Sądzie Rodzinnym
Instytucją właściwą do rozpoznawania tych spraw jest Sąd Rejonowy (Wydział Rodzinny i Nieletnich). Aby uzyskać wyrok, należy złożyć pozew w sądzie właściwym dla miejsca zamieszkania dziecka lub pozwanego. Naczelną zasadą, którą kieruje się sąd, jest dobro dziecka, a prawomocny wyrok (wraz z klauzulą wykonalności) stanowi podstawę do egzekucji komorniczej zasądzonych kwot.
Potrzebujesz pomocy w uzyskaniu alimentów wstecznych?
Sprawy o alimenty wsteczne wymagają precyzyjnego udokumentowania wydatków i znajomości procedur sądowych. Jeśli chcesz skutecznie dochodzić swoich praw i odzyskać pieniądze na utrzymanie dziecka, nie działaj na własną rękę. Zapraszamy do kontaktu z naszą kancelarią. Przeanalizujemy Twoją sytuację, pomożemy skompletować dowody i będziemy reprezentować Cię w sądzie. Umów się na poradę prawną już dziś!

KANCELARIA PRAWNA I ADWOKACKA
Kompleksowe doradztwo prawne dla firm z sektora e-commerce, IT oraz farmaceutycznego. Specjalizujemy się w obsłudze startupów, procesach restrukturyzacyjnych oraz bieżącym doradztwie z zakresu prawa gospodarczego i inwestycji. Zapewniamy praktyczne i sprawdzone rozwiązania dostosowane do indywidualnych potrzeb Klienta.
- Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59 ze zm.)
- Art. 135 (Zakres świadczeń alimentacyjnych)
- Art. 137 (Przedawnienie roszczeń, alimenty za okres miniony)
- Art. 140 (Roszczenia regresowe)
- Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93 ze zm.)
- Art. 6 (Ciężar dowodu)
- Art. 121 (Zawieszenie biegu przedawnienia)
- Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296 ze zm.)
- Art. 320 (Rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty)
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553 ze zm.)
- Art. 209 (Przestępstwo niealimentacji)

