Wygraliśmy spór o zwrot dofinansowania związanego z COVID-19

Case study

Z przyjemnością informujemy, że odnieśliśmy sukces w sprawie z powództwa Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Poznaniu przeciwko naszemu Klientowi.

Sprawa dotyczyła żądania przez Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy zwrotu dofinansowania przyznanego na podstawie ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (zwaną dalej: „ustawą covidową”).

Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto w Poznaniu oddalił pozew w całości. Sąd Okręgowy w Poznaniu po rozpoznaniu apelacji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy oddalił ją w zakresie zasadniczego żądania Powoda. Było nim roszczenie dotyczące zwrotu przyznanych środków na opłacanie składek z FGŚP (dofinansowania, o którym mowa w art. 15g ustawy covidowej) z uwagi na wcześniejsze zwolnienie naszego Klienta z opłacania składek przez trzy miesiące (otrzymania dofinansowania, o którym mowa w art. 31zo ustawy covidowej).

Wyrok w części dotyczącej tego roszczenia jest prawomocny.

 

Tło sprawy

Ustawa covidowa wprowadziła szereg instrumentów wsparcia dla przedsiębiorców dotkniętych skutkami pandemii COVID-19. Jednym z kluczowych rozwiązań były środki dofinansowania, które miały na celu pomoc w utrzymaniu miejsc pracy w okresie kryzysu. Przedsiębiorcy, którzy spełniali określone warunki, mogli m.in. ubiegać się o dofinansowanie wynagrodzeń pracowników czy o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek.

Nasz klient (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) skorzystał z tego wsparcia i uzyskał nie tylko zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okres marzec – maj 2020 r., ale także następnie przyznano mu świadczenia na rzecz ochrony miejsc pracy ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników objętych przestojem ekonomicznym albo obniżonym wymiarem czasu pracy w następstwie wystąpienia COVID-19 w okresie od czerwca do sierpnia 2020 r.

Po pewnym czasie Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy wystąpił z żądaniem zwrotu przyznanych środków, powołując się na rzekome nieprawidłowości związane z realizacją umowy oraz niezgodnością otrzymanego wsparcia z wymogami ustawy. Zasadniczym argumentem, na którym oparto powództwo było to, że zastosowany w art. 18 ustawy covidowej zwrot „takie same tytuły wypłat” należy rozumieć zarówno jako wynagrodzenie, jak i jako składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, a maksymalny zakres czasowy zakreślony przez art. 15g ustawy covidowej wynosi trzy miesiące.

Zdaniem Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy skoro zatem pozwany był zwolniony z opłacania składek przez trzy miesiące (otrzymał dofinansowanie, o którym mowa w art. 31zo ustawy covidowej za miesiące: marzec, kwiecień, maj 2020) to nie może otrzymać środków na opłacanie składek z FGŚP (dofinansowania, o którym mowa w art. 15g ustawy covidowej za miesiące: czerwiec, lipiec, sierpień 2020 r.), a ponadto powinien też zwrócić środki niewykorzystane.

 

Nasza obrona

Zespół prawników naszej kancelarii natychmiast podjął działania mające na celu obronę interesów klienta. Przeprowadziliśmy szczegółową analizę dokumentów, przepisów ustawy oraz okoliczności, w jakich dofinansowanie zostało przyznane. Przeanalizowaliśmy także orzecznictwo zarówno sądów powszechnych jak i administracyjnych. Podkreśliliśmy, że przedsiębiorca wywiązał się z wymogów ustawowych, a środki zostały wydatkowane zgodnie z celem, na który zostały przyznane.

Dzięki naszemu skrupulatnemu podejściu do sprawy, udało nam się przygotować solidną obronę, która stanowiła podstawę dla pozytywnego rozstrzygnięcia sprawy.

 

Wynik sprawy

Po przeprowadzeniu postępowania przed Sądem Rejonowym Poznań-Stare Miasto w Poznaniu, Sąd wydał wyrok na korzyść naszego klienta i oddalił powództwo w całości oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanego zwrot kosztów procesu.

Po rozpoznaniu apelacji Sąd Okręgowy w Poznaniu oddalił apelację w zakresie głównego żądania podzielając tym samym nasze stanowisko oraz wyrażone w wyroku Sądu I instancji oraz uchylił wyrok przekazując sprawę do ponownego rozpoznania jedynie w zakresie zwrotu środków niewykorzystanych (co stanowi mniej niż 2% roszczenia dochodzonego pozwem) – w tej części wyrok jest zatem nieprawomocny.

 

Sprawę prowadzili:

  • adwokat Adam Tomaszewski
  • adwokat Paweł Dziennik
  • aplikantka radcowska Katarzyna Koch

 

Jeśli potrzebna jest pomoc w sporze o zwrot dofinansowania związanego z COVID-19 to służymy pomocą!

Intryguje Cię ten temat? Skontaktuj się z ekspertami